بازیافت کشمیر با هوش مصنوعی: راه‌حلی پایدار و اقتصادی از استارتاپ Everbloom

کشمیر (cashmere) این روزها در فروشگاه‌ها و سایت‌ها با قیمت‌های باور نکردنی عرضه می‌شود؛ اما تولید ارزان اغلب با بهای زیست‌محیطی و کیفیت پایین همراه است. الیاف کشمیر از پوشش زیرین تعداد محدودی از نژادهای بز به‌دست می‌آید و هر بز سالانه تنها حدود 113 تا 170 گرم (چهار تا شش اونس) الیاف تولید می‌کند. تقاضای رو به رشد در برابر عرضه محدود، فشار زیادی بر تولیدکنندگان وارد کرده و باعث شده برخی دامداران برای افزایش بازده، دفعات چیدن پشم را افزایش دهند که به کاهش کیفیت و شیوه‌های دامداری ناپایدار منجر می‌شود.

استارتاپ Everbloom به‌جای تمرکز صرف بر تغییر روش‌های دامداری یا ترغیب مصرف‌کننده به خرید کشمیر گران‌قیمت، رویکردی متفاوت اتخاذ کرده است: ساخت مواد آپ‌سایکل‌شده‌ای که از نظر حسی و عملکردی تقریباً قابل تشخیص از کشمیر واقعی نیستند. این شرکت که بیش از 8 میلیون دلار سرمایه از جمله از Hoxton Ventures و SOSV جذب کرده، از یک مدل علم مواد مبتنی بر هوش مصنوعی به نام Braid.AI استفاده می‌کند تا فرمولاسیون و پارامترهای فرایند تولید را تنظیم و بهینه‌سازی کند.

چگونه از ضایعات به الیاف شبیه کشمیر می‌رسند؟
Everbloom ضایعات زنجیره تامین الیاف را جمع‌آوری می‌کند؛ از مزارع و کارخانجات کشمیر و پشم تا تأمین‌کنندگان رخت‌خواب پَر (down bedding). این شرکت در برنامه‌های آتی قصد دارد منابع ضایعاتی دیگری مانند پرهای صنعت طیور را نیز وارد چرخه کند. وجه مشترک این جریان‌ها وجود کراتین است — پروتئینی که بنیاد فرایند این شرکت را تشکیل می‌دهد.

فرایند تولید شامل مراحل زیر است:
– خرد کردن ضایعات تا ابعاد مناسب؛
– ترکیب با ترکیبات اختصاصی Everbloom؛
– عبور مخلوط از دستگاه اکسترودر پلاستیک (فرم‌دهی با عبور از قالب) و تولید پلیت؛
– تغذیه پلیت‌ها در ماشین‌های ریسندگی‌ای که معمولاً برای تولید الیاف پلی‌استر استفاده می‌شوند.

نکته کلیدی این است که فرایند Everbloom با تجهیزات رایج صنعت نساجی سازگار است — به‌عبارتی «drop-in replacement» — و بنابراین برای تولیدکنندگان امکان جایگزینی آسان با حداقل تغییر در خطوط تولید فراهم می‌شود.

نقش هوش مصنوعی و مزایای زیست‌محیطی
Braid.AI پارامترهای شیمیایی و فرایندی را طوری تنظیم می‌کند که الیاف خروجی بتوانند از نظر نرمی، وزن، گرمابخشی و سایر خواص، جایگزین‌هایی برای پلی‌استر یا حتی کشمیر واقعی باشند. Everbloom می‌گوید همه الیاف تولیدی این شرکت — حتی جایگزین‌های پلی‌استری — باید زیست‌تخریب‌پذیر باشند و این ادعا در حال حاضر از طریق تست‌های شتاب‌یافته مورد بررسی قرار می‌گیرد.

استفاده از منابع ضایعاتی نه‌تنها اثر زیست‌محیطی را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد، بلکه می‌تواند هزینه تولید را نیز پایین بیاورد. سیم گولاتی، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل Everbloom، تأکید می‌کند که هدفش ایجاد ماده‌ای است که هم از منظر محصول و هم از منظر اقتصادی برای تمام بازیگران زنجیره ارزش جذاب باشد: «من به «حق بیمه پایدار» اعتقادی ندارم» — یعنی ایده اینکه محصولات سازگار با محیط‌زیست باید گران‌تر باشند.

پیامدها برای صنعت مد و نساجی
راه‌حل‌هایی مانند Everbloom می‌توانند فشار بر منابع نادر مانند کشمیر را کاهش دهند، تقاضا برای شیوه‌های دامداری شتاب‌زده را کاهش دهند و دسترسی مصرف‌کننده به محصولات نرم، سبک و گرم را بدون هزینه زیست‌محیطی بالا یا قیمت نهایی گزاف ارتقا دهند. با این حال، اثبات کامل زیست‌تخریب‌پذیری، مقیاس‌پذیری تولید در سطح صنعتی و پذیرش برندها و مصرف‌کنندگان از جمله چالش‌هایی است که پیش رو قرار دارد.

در مجموع، ترکیب علم مواد، هوش مصنوعی و بازیافت ضایعات کراتینی مسیر جدیدی برای تولید الیاف با عملکرد بالا و اثر محیطی کمتر باز می‌کند؛ مسیری که می‌تواند صنعت نساجی را به سوی پایداری واقعی و اقتصادی‌تر شدن سوق دهد.

چت بات پیشرفته

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا